De reis naar een nieuwe leefstijl na een gastric bypass

Ruim vier jaar terug heb ik mijn Gastric Bypass gekregen in het Slotervaart ziekenhuis te Amsterdam. Het traject naar deze ingreep toe begon een jaar daarvoor. Ik woog toen 245 kilo bij een lengte van 1.72 meter. Ik was dus flink dik. Lopen en bewegen beperkte ik van lopen van de voordeur naar de auto en van de parkeerplaats op het werk naar de werkplek. En dan eind van de dag weer terug. Daar hield het mee op. Bewegen was een ramp met dit gewicht, dus dat probeerde ik te vermijden.

Voortraject

Zoals zoveel mensen met obesitas had ook ik slaapapneu. Voor men zou opereren moest dit onder controle zijn. Na een slaaponderzoek kreeg ik een CPAP apparaat om mee te slapen ‘s nachts. Geen pretje, zo’n snorkel op ’s nachts is vervelend, maar het ding hielp wel. Met behulp van de CPAP was de apneu dus snel onder controle en ik voelde me er prima bij.

Intake

De chirurg in het Slotervaart vertelde bij controle dat de apneu geen struikelblok meer was en dat er een datum geprikt kon worden voor de start van “het straatje”. Dit is een soort toelatingsexamen voor de ingreep, bestaande uit vier afzonderlijke gesprekken met de diëtiste, de internist, de psycholoog en de chirurg. Op basis van deze 4 gesprekken wordt er beslist of je in aanmerking komt voor de Gastric Bypass. Voor mij bleek de uitslag positief, er kon een datum geprikt worden.

Voorlichting

Tijdens de gesprekken vertelde men je dat je na de ingreep zelf “de knop” om moet zetten… je zal moeten bewegen en je eetpatroon aanpassen. Op dat moment geloof je dat wel en is alles ja en amen. Eerst de ingreep en daarna zien we wel.

Daarnaast was er nog een meeting met lotgenoten die in dezelfde periode geopereerd zouden worden als ik. De diëtiste en de chirurg waren er ook en vertelden nog wat dingen over de ingreep en wat erna verwacht werd. Bewegen en eetpatroon veranderen. Daarna kwam de mevrouw die al een paar jaar de operatie achter de rug had en die vertelde haar ervaringen. Allemaal positief en haar leven was zo veranderd. Dat wilden wij horen… Dus opgepept weer naar huis. Ging allemaal goed komen.

Voorbereiding

In de tussentijd tot de operatie moest ik 15 kilo afvallen, zodat de lever zou krimpen en men makkelijker kon werken tijdens de ingreep. Dit afvallen moest gebeuren met shakes. Redelijk tegenstrijdig met wat je als “dikzak” al jaren hoort: als je wilt afvallen moet je dat niet doen met shakes, want dan krijg je een jojo effect. Maar goed… ik aan de shakes en dat ging goed. 15 kilo er af.

De ingreep

Op 24 februari 2014  om 11.30 uur zou ik mijn Gastric Bypass krijgen. Ik meldde mij om 09.00 uur en vanaf dat moment liet ik alles over mij heen komen. De operatie ging geheel vlekkeloos en ik lag omstreeks 16.00 uur op zaal. Nachtje blijven en als alles goed ging de dag er op naar huis. Ik heb geheel geen pijntjes of andere nare dingen gehad en alles verliep prima. De dag er op zat ik thuis. Het was achter de rug. Het nieuwe leven begon.

Het eerste jaar na de ingreep

De eerste twee weken mocht je alleen maar vloeibaar eten. Dat was minder maar alles voor het goede doel. De kilo’s vlogen er af. De eerste weeg ruim 6 kilo. De weken daarna gemiddeld 2 kilo per week.

Wat wel belangrijk is te vermelden is dat je na de operatie ook je hongergevoel kwijt raakt. Vandaar dat men hamert op de 6 eetmomenten per dag. Maar ja… je hebt geen honger en valt af. Waarom eten? Bewegen? Waarom? Ik val toch af? Dus dat deed ik ook niet. En dat bleek achteraf het begin van een hoop ellende.

Het eerste jaar was een makkie… ik viel ruim 80 kilo af. Hoefde ik niet voor te bewegen. Als ik wakker werd viel ik al af. Heerlijk. Mijn diabetes ging steeds beter. Apneu was verdwenen. Ik voelde mij prima.

Het tweede jaar na de ingreep

Het tweede jaar was lastiger.. afvallen ging langzaam.. maar… geen honger en zolang het er af gaat… prima toch? Dus ik ging op dezelfde voet verder.

Tegenslag

Midden 2016. Mijn hongergevoel was nog steeds niet terug (bij de meeste mensen komt dat weer terug na een tijdje) en dit begon tegen mij te werken nu. Geen hongergevoel en geen vaste eetmomenten… daar wordt je maag “lui” van en begint het eten wat je wel tot je neemt af te stoten. Dat betekent overgeven. Eerst alleen met een avondmaal, of een stukje komkommer. Maar het gebeurd steeds vaker. En wat doe je om dat te voorkomen? Niet eten. Een lege maag meldt zich echter ook door… misselijk te worden. Dus sta je op het toilet te kokhalzen terwijl er niets uit je lege maag kan komen. En dat gebeurde dus op ieder moment van de dag.

Inzicht

Bij de controles van het Slotervaart meldde ik dit uiteraard, maar omdat het niet met al het eten gebeurt en er geen medische oorzaak is, is de conclusie dat het bij jezelf ligt. En dan vragen ze of je je wel aan je eetmomenten houd. Eerlijk zeg je dus nee, want heb geen honger. Op dat moment legt de internist pas uit waar het mis gaat. Wat het belang is van de eetmomenten en wat er gebeurt als je die eetmomenten niet neemt. Informatie die ik op zijn minst voor de operatie had willen horen. Sterker nog, daar had meer nadruk op moeten liggen. Mensen met morbide obesitas hebben namelijk over het algemeen geen eetpatroon. Die moeten dat opnieuw aanleren. En ik denk dat die 6 eetmomenten al in je systeem zouden moeten zitten voor je de Gastric Bypass krijgt.

Maar goed.. ik bleef er een jaar mee doorlopen en probeerde het eetpatroon een plaats te geven. Meestal zonder succes. Soms ging het even goed, meestal niet. Het afvallen was al gestopt. De 10% gewichtstoename die plaatsvind na een jaar of twee na de ingreep zat er bij mij ook weer aan. Maar had niet het gevoel dat ik klaar was met afvallen. En dan kom je toch uit bij bewegen.

De omslag

Nu heb ik een werkgever die mij steunt in het gehele traject en deze biedt ook de mogelijkheid om te sporten, gefaciliteerd door de werkgever. Via die weg kwam ik terecht bij bewegings- en voedingscoach Jacqueline. En nu pas, na 4 jaar is de knop aan het omgaan bij mij.

Het huidige traject met de coach is lastig en voor mij redelijk zwaar, want heb nog steeds geen hongergevoel. Maar ik neem de eetmomenten nu wel. Tevens beweeg ik nu iedere dag. Ben hier enorm blij mee natuurlijk. Afvallen gaat weer op gang komen. Voel me prima en het eten gaat stapsgewijs steeds beter. Soms een terugval, maar dan opstaan en weer verder gaan.

Conclusie

Ik ben enorm blij met de inzet en begeleiding die ik van het Slotervaart Ziekenhuis krijg. Ik heb er ook geen seconde spijt van gehad en zou het zo weer doen. Maar het traject voor en na een Gastric Bypass is duidelijk voor verbetering vatbaar. Als ik dit coachingstraject met Jacqueline al voor de ingreep had gehad, zou dat enorm veel gescheeld hebben.